زندگی

زندگی سریالی است مداوم و ممتد

که هر بخشش مملو از حکایاتی است تلخ و شیرین

با صحنه هائی پرماجرا و هیجان انگیز

با تصاویری از غم ها و شادی ها

اما تقسیم این تصاویر عادلانه نیست

یکی سهمش از شادی بیشتر

و دیگری از غم

و مرا سهم غم بقدری فراوان است

که تصاویر شادی

بسان روءیائی زودگذر

می آیند و میروند

چرا چنین است

چرا چنین است؟؟؟

عیب کار را باید که جستجو کرد

و یافت

و علاجش نمود

آیا مرا توان آن هست؟؟؟.....