گرسنگی در سودان ییداد میکند

این روزها صحنه های غم انگیز و دلخراش، غیر قابل درک و باور نکردنی از اوضاع کشور سودان در صفحه تلویزیون بچشم میخورد. کودکان گرسنه در دستان بیاری شتافتگان فاقد قدرت و توان، هر روز جان خود را از دست میدهند. گرسنگی سایه ای ویرانگر و غم انگیز بر سودان انداخته است. قحطی و گرسنگی و فقر و جنگ و بدبختی در کشور بیداد میکند و جان بیش از دو میلیون انسان در معرض خطر و نابودی قرار دارد. انسانهائی که به تکه نانی محتاجند، انسانهائی که میتوانند زنده بمانند اگر ما بیاریشان بشتابیم. اگر هر کدام از ما مبلغ یکصد کرون کمک کنیم، میتواند یک انسان را تا هفتاد روز از مرگ رهائی دهد. تاکنون مبلغ یکصد میلیون کرون از طرف دولت، و قریب به پنج میلیون کرون از طرف مردم نروژ برای یاری رساندن به گرسنگان سودان ارسال شده است. دو ماه پیش ارگان مواد غذائی سازمان ملل متحد اعلام کرد که جان 350 هزار انسان بخاطر گرسنگی در خطر مرگ میباشد، و حال این تعداد به رقمی بیش از دو و نیم میلیون نفر رسیده است

وسیع ترین کشور افریقا با 33 میلیون نفر جمعیت در رنح و عذابند، رنج و عذابی ناشی از پانزده سال جنگ داخلی، موقعیت بد آب و هوائی و فقر سیاه حاکم بر مردم. قسمت جنوبی کشور سهم بیشتری از این بدبختی را نصیب برده اند. شصت درصد از جمعیت سودان از کمبود و سوء تغذیه رنج میبرند و ارگان مواد غذائی سازمان ملل اعلام کرد که مقدار ده هزار تن مواد غذائی در هر ماه لازم است تا بتوان قربانیان این بدبختی در جنوب سودان را نجات داد، اما آن سازمان عقیده دارد که قادر خواهند بود فقط نصف مقدار لازم را تهیه کنند. با این حساب نیمی از جمعیت گرسنه حتما جان خود را از دست خواهند داد. آیا فی الواقع جهان نمیتواند آنها را نجات دهد؟ آیا مواد غذائی اضافی اروپا و امریکا را به آنها بدهند بازهم آنها خواهند مرد؟ آیا....آیا....آیا

همانطور که اشاره شد سودان بزرگترین کشور افریقائی میباشد با مساحتی معادل تقریبی دو و نیم میلیون کیلومترمربع

کشورهای مصر، اتیوپی، کنیا، اوگاندا، کنگو، چاد و لیبی همسایگان سودان هستند. این کشور به خط استوا نزدیک بوده و باین سبب دارای آب و هوائی گرم و صحرائی است. پایتخت آن خارطوم، در سال 1956 میلادی به استقلال رسیده و در همان سال به عضویت سازمان ملل درآمد

تا سال 1885 میلادی سودان قسمتی از سرزمین مصرمحسوب میشد و پادشاه مصر، حاکم سودان نیز بود. بعد از قیام مهدی سودانی، مصریها مجبور به تخلیه سودان شدند. اما در سال 1899 بار دیگر مصریها بر سودان غلبه کردند، ولی این بار مصر و انگلستان متحد شده بودند و تا سال 1951 مشترکا آن کشور را اداره میکردند. در سال 1951 مصریها، سودان را یک منطقه صد درصد متعلق به مصر اعلام کردند ولی این حق را به سودانیها دادند که اگر خواستند مستقل شوند. بالاخره در رفراندمی که به همین مناسبت برگزار شد سودان در سال 1956 به کسب استقلال نائل، و آزادی خود را با رژیم جمهوری به دنیا اعلام کرد

سودان دارای منابع معدنی شامل مس، طلا، آهن، و نمک، و محصولات کشاورزی چون ارزن، پنبه و خرما بوده، و مهمترین صنایع آن صنایع استخراجی و صنایع دستی (بومی) میباشد. تربیت گوسفند در نواحی جنوبی، اسب در نواحی مرکزی و شتر در نواحی شمالی کشور رواج دارد. صادرات مهم سودان شامل نمک، ارزن، پنبه، خرما و محصولات دامپروری بوده، و واردات کشور شامل اسلحه، پارچه، لوازم کشاورزی، دارو و مواد غذائی میباشند

مردم سودان دارای دین اسلام پیرو مذهب تسنن و نیز دین مسیحی پیرو مذهب پروتستان هستند. پیروان این دو دین در جنگ با یکدیگر میباشند. قدرت حاکمه در دست نیروهای مسلمان بوده، و نیروهای مسیحی به جنگ مسلحانه با رژیم اسلامی مبپردازند. بعبارت ساده، سودان تقسیم شده به یک بخش اسلامی در شمال کشور، و یک بخش مسیحی در جنوب کشور. حکومت خارطوم که با یک کودتا در سال 1989 بقدرت رسید، اسلامی بوده و مسیحیان جنوب کشور با تشکیل ارتش آزادیبخش مردمی سودان - به مبارزات مسلحانه برعلیه حکومت مبادرت میورزند. این گروه، تنها گروه مخالف حاکمیت نبوده، بلکه بزرگترین آنها بشمار میرود. گروههای دیگر گاها در مبارزه مسلحانه با رژیم بوده، و گاها بخاطر اختلاف نظر با همدیگر به جنگ میپردازند. حکومت نه تنها از قدرت و حمایت ارتش برخوردار بوده، بلکه نیروهای مختلف بسیج مردمی نیز بطرفداری ار آن دست به اسلحه برعلیه مخالفان حاکمیت میبرند. جنگ داخلی یکی از دلایل اصلی و عمده فقر، بدبختی و گرسنگی کنونی در کشور میباشد. اخیرا دولت و چریکهای مخالف آن توافق کردند بخاطر یاری رساندن درست و سریع به گرسنگان تا مدت سه ماه دست به اسلحه نبرده و آتش بس در کشور حاکم باشد

دولت سودان نه تنها دارای دشمنان داخلی، بلکه مخالفین خارج از مرز نیز دارد. روابط با اوگاندا، اریتره و اتیوپی هم حسنه نبوده و فکر حاکمان را بخود مشغول داشته است. در نواحی مرزی سودان-اوگاندا، و سودان-اریتره، نیروهای چریکی مخالف دولت سودان مزاحمت هائی برای رژیم بوجود می آورند. مخالفین رژیم خارطوم مراکزی هم در کشورهای مصر و اریتره دارند که حاکمان خارطوم، این کشورها را متهم به حمایت ار تروریستهای ضدسودان میکند. در هفته های اخیر کشور شاهد اعتشاشات گسترده داخلی بود که منجر به قتل تعداد زیادی از نیروهای درگیر شد. بعد از اغتشاشات اخیر و انفجار چندین بمب، دولت سودان از کشورهای همسایه خواستار تحویل چریکهای مخالف شد، ولی جواب مثبتی نگرفت. بعد از آن، رئیس جمهور و وزیرامورخارجه کشور اعلام کردند که با شدت هرچه تمامتر با تروریستها مبارزه خواهند کرد و اگر آنها را زنده یافتند در دادگاه نظامی به حکم اسلامی محاکمه و بعد اعدام خواهند کرد

بهرحال اوضاع کشور ناآرام و جنگ و قحطی و گرسنگی سایه شوم خود را بر زندگی مردم انداخته است. ضمن اینکه دلایل را برشمردیم، ولی بهردلیل که باشد مسئله این است که جان همنوعان ما درخطر است. گرسنگی بیداد میکند و مردم نیازمند دستهای توانمند ما هستند. دولت نروژ با مبلغی معادل یکصد میلیون کرون، و مردم نروژ با مبلغی قریب به پنج میلیون کرون بیاری مردم گرسنه سودان برخاسته اند. باشد که تمامی جوامع جهانی، فقط مقدار کمی از خرجهای اضافی روزمره خود را تقلیل داده،و ان را برای نجات جان بیش از دو و نیم میلیون انسان گرسنه به آن کشور ارسال دارند. کمک خود را همین امروز ارسال کنید، فردا ممکن است دیر شود

منتشر شده در ماهنامه خانواده، چاپ نروژ، مرداد 1377

نوشته های من